Postać Tarzana, stworzona w 1911 r. przez amerykańskiego pisarza Edgara Rice’a Burroughsa, pojawiła się w kinie w 1917 r. , a pierwszym odtwórcą tej roli był Elmo Lincoln. Później w postać “człowieka - małpy” wcielało się jeszcze wielu aktorów, ale tylko dwóch z nich rzeczywiście zrosło się z tą rolą: Johnny Weismuller, który zagrał Tarzana 12 - krotnie i Lex Baxter, który był “władcą dżungli” 5 razy. W sumie Tarzan był bohaterem około 100 filmów fabularnych i tysięcy animowanych. Jednym z “najnowszych” Tarzanów jest Joe Lara, który pozostając niezłomny i szlachetny jest raczej “chłopakiem z dżungli” niż symbolem czystej, dzikiej natury. Bez oporów wsiądzie do samolotu czy samochodu, czyta książki i z wdziękiem nosi jeansy, choć jednocześnie strach budzi w nim telewizor, czy automatyczna sekretarka. Ale naprawdę szczęśliwy czuje się w buszu, w otoczeniu zwierząt, a zwłaszcza ukochanej szympansicy Cheety. Ma też przyjaciela, starego Murzyna Josepha, który prowadzi sklep w pobliskiej wiosce i dostarcza mu nowych lektur. Pewnego dnia w dżungli pojawia się grupa białych myśliwych polujących na egzotyczne zwierzęta. Zabijają Kalę, potężną gorylicę, która wychowała Tarzana, zastępując mu matkę, i zabierają ze sobą małą Cheetę. Nie mogąc już pomóc Kali, Tarzan postanawia ratować swą małpią przyjaciółkę i rusza na jej poszukiwanie. Ślad prowadzi do Nowego Jorku, do klubu Bete Noire, gdyż taki adres Tarzan znalazł na pudełku zapałek pozostawionym przez myśliwych. Zapamiętał też zapach cygar, jakie palił jeden z nich. Mimo ostrzeżeń Josepha o niebezpieczeństwach czyhających na niego w wielkim mieście, Tarzan rusza samolotem do Ameryki. Nowy Jork poraża go hałasem i ludzkim tłumem. Już na lotnisku przybysz z dżungli zostaje zatrzymany. Ucieka jednak z aresztu, bez trudu wyłamując kraty. Wsiada do taksówki prowadzonej przez młodą dziewczynę, Jane Porter, i każe się wieźć do klubu. Widząc muskularnego nagusa, Jane zaczyna od wypytania go, czym zapłaci za kurs. Perły i grudki złota przekonują ją, że trafił się jej dość dziwny, ale “wypłacalny” klient, w dodatku przystojny i sympatyczny. Dziewczyna zabiera go najpierw do sklepu z ubraniami. Po drodze Tarzan opowiada jej niezwykłą historię swego życia i wyjaśnia powody przyjazdu do Nowego Jorku. W klubie nie udaje mu się jednak rozpoznać nikogo po zapachu cygar. Jane proponuje więc Tarzanowi nocleg u siebie i wspólną naradę nad dalszym planem działania. Nocą Tarzan ratuje Jane przed bandą młodocianych chuliganów z sąsiedztwa, którzy wtargnęli do jej mieszkania. Wdzięczna dziewczyna obiecuje mu w zamian wszelką pomoc w odnalezieniu Cheety. Wciąga do współpracy swego ojca, Archimedesa, właściciela prywatnej, jednoosobowej agencji ochrony.

opakowania jubilerskie

Pan Porter, początkowo niezbyt przychylnie nastawiony do “dzikusa”, z czasem przekonuje się, że ma on wobec Jane jak najczystsze intencje. Numer telefonu zapisany na przywiezionym przez Tarzana pudełku zapałek okazuje się numerem Fundacji Brightmore’a - szacownej organizacji charytatywnej. Intuicja podpowiada Archimedesowi, że nie znalazł się tam przypadkowo. Cała trójka dostaje się podstępem na bal kostiumowy organizowany w siedzibie fundacji. Podczas gdy Jane czaruje gospodarza, Archimedes i Tarzan przeszukują budynek i dokonują sensacyjnego odkrycia: w podziemiach znajduje się tajne laboratorium, gdzie dokonuje się okrutnych eksperymentów na zwierzętach. Wśród zamknięWśród zamkniętych w klatkach okazów sprowadzonych do badań znajduje się także Cheeta.