Na schodach wyłożonych czerwonym dywanem sylwetka wspinającego się człowieka. Kiedy się odwróci, z ekranu spojrzą jasne, spokojne oczy Jana Pawła II, “polskiego” papieża… Tak zaczyna się “Pielgrzym” Andrzeja Trzosa - Rastawieckiego. Film, zrealizowany na zlecenie Watykanu i Episkopatu Polski, był pierwszym dokumentem doniosłej wizyty głowy Kościoła katolickiego w naszym kraju. Jego premiera odbyła się 3 listopada 1979 r. w Watykanie w obecności Ojca Świętego, który, dziękując reżyserowi, powiedział po projekcji: “Bóg zapłać. Cieszę się, że oczy moje mogły widzieć to, co będą mogli oglądać moi rodacy w kraju. Dawniej pisało się dokumentację

pudełka na biżuterię

tylko piórem, teraz pisze się ją także kamerą. Jest to wspaniała dokumentacj. ” (za informacją w”Tygodniku Powszechnym”, nr 49/79). Ludzie biegnący warszawskimi ulicami obok samochodu papieża, tłum duchowieństwa w mrocznych wnętrzach warszawskiej katedry - to jedne z pierwszych kadrów”Pielgrzyma”. Twarze wiernych, w skupieniu i zasłuchaniu szukające twarzy Jana Pawła II. Potem wizyta w Belwederze… następnie chwila zadumy przy Grobie Nieznanego Żołnierza… Na placu Zwycięstwa ołtarz z monumentalnym krzyżem, tłumy. Przejmującą ciszę towarzyszącą homilii, której tematem jest relacja: Chrystus - człowiek, przerywają oklaski i pieśni. Realizatorzy informują, że jako inspiracja posłużyły im teksty homilii papieskich - wykorzystali w”Pielgrzymie”obszerne, jak na czas trwania filmu - ich fragmenty, starannie je selekcjonując. Realizatorzy zostawiają widzów z odpływającym obrazem tłumu w skupieniu słuchającego swego polskiego papieża. Podkreślają w ten sposób wagę słów, w stosunku do których w całym filmie obraz pełni rolę służebną, dokumentującą ideę Jana Pawła II, białego pielgrzyma głoszącego pokój i miłość, bezustannie szukającego kontaktu z człowiekiem, czerpiącego zeń silę dla swego moralnego autorytetu.