Każdy średniowieczny rycerz potrzebował jednej zbroi turniejowej i jednej na wojnę. Kosztowały one majątek, bo każda musiała być wykonana na miarę, a składała się z ponad 150 części. Początkowo na turniejach używano uzbrojenia wojennego, ale powodowało ono śmiertelne obrażenia. W późniejszym okresie na turniejach zaczęto stosować specjalny sprzęt, przede wszystkim tępo zakończone kopie. Turniejowe pojedynki, a tym bardziej walka na polu bitwy wymagały od rycerzy znacznego kunsztu: ciężka zbroja i hełm krępowały ruchy i bardzo ograniczały pole widzenia. Prawdziwą próbą sił były jednak dla rycerzy wyprawy krzyżowe - wielomiesięczne wyprawy w nieznane regiony, gdzie na rycerzy czyhało mnóstwo rozmaitych niebezpieczeństw. Pierwszą wyprawę papież Urban II ogłosił w 1095 r.

opakowania jubilerskie

Rycerze mieli wyzwolić Ziemię Świętą z rąk muzułmanów. Wszystkim krzyżowcom papież obiecał odpust zupełny. Siedem kolejnych wypraw krzyżowych, z których ostatnia zakończyła się w latach 90. XIII w., nie przyniosło spodziewanych efektów. Muzułmanie stopniowo odzyskiwali Ziemię Świętą. Rycerze musieli więc poszukać sobie nowego wyzwania. Zakon krzyżacki znalazł je w Europie Wschodniej, gdzie nawracał siłą ostatnich europejskich pogan i poszerzał swoje strefy wpływów. W 1226 r. cesarz Fryderyk II nadał Krzyżakom prawa do podbitych ziem, traktując pogańskie tereny jako wcześniej bezpańskie. W stosunku do samych pogan nie obowiązywały też rycerzy żadne zasady: zostawiali za sobą trupy i spaloną ziemię. Tych pogan, których nie zabili, sprzedawali jako niewolników. Wszystko w imię wiary. Siedzibą wielkiego mistrza zakonu był potężny zamek w Malborku. Krzyżacy mieli zresztą twierdze wzdłuż całego wybrzeża Bałtyku, aż do Królewca. Krzyżackim miastem był również założony w 1233 r. Toruń, czyli niemiecki Thorn. Zakon krzyżacki zachował swoją pozycję na Wschodzie do 1410 r., kiedy to został pokonany w bitwie pod Grunwaldem. Ale już bitwa pod Crecy w sierpniu 1346 r. zapoczątkowała schyłek rycerstwa w sensie wojskowym - kończyły się czasy rycerskiej walki wręcz: na polach bitew pojawili się lekkozbrojni łucznicy i włócznicy.