Ciepła, wzruszająca opowieść, niepozbawiona jednak humoru, o nieuchronnym przemijaniu czasu, o starości, poszukiwaniu sensu życia i o prawdziwej przyjaźni, dla której nie stanowią przeszkód nawet różnice międzypokoleniowe. 75-letni Tom Gerrin pochodzi z niewielkiej miejscowości w Kansas. Od kilku lat jest wdowcem. Po śmierci żony mieszkał sam w starym, rodzinnym domu i jakoś sobie radził. Ale ostatnio miewa zawroty głowy i traci równowagę, co budzi zaniepokojenie jego bliskich. Tom dochował się czworga dzieci i siedmiorga wnucząt. Córki wyjechały na Florydę i nie utrzymują z ojcem częstych kontaktów, ale dwaj synowie pozostali w rodzinnym mieście. Kiedy dostrzegają problemy, z jakimi boryka się ojciec, właściwie wbrew jego woli podejmują decyzję o jego dalszym losie. Sprzedają dom rodziców, w którym się wychowywali, organizują wielką wyprzedaż mebli i wszystkich drobiazgów, których przez prawie pół wieku zebrało się niemało. Od tej pory Tom ma mieszkać z synem Kenem i jego żoną Bonnie. Nadopiekuńcza synowa traktuje nowego lokatora jak dziecko: poucza, strofuje, ciągle czegoś zakazuje. Przypomina teściowi o systematycznym braniu lekarstw, o ciepłym ubraniu, a także o tym, co ma jeść i kiedy iść spać. Bonnie robi to z dobrej woli, ale Tom czuje się niemal ubezwłasnowolniony, chciałby zaznać choć odrobiny niezależności.

opakowania na biżuterię

Pewnego razu Bonnie zabiera Toma do miasteczka. Po załatwieniu swoich spraw mają się spotkać w kawiarni. Tom nie pojawia się jednak o umówionej porze, a mocno zaniepokojona synowa jest przekonana, że starszemu mężczyźnie przytrafiło się coś złego. Zaalarmowany syn powiadamia policję o zaginięciu ojca. Tymczasem Tom zabawił w cyrku, który właśnie przyjechał do miasteczka, a gdy orientuje się, że jest późno i poszukuje go rodzina, postanawia wyruszyć pieszo do domu, drogą na skróty. Błądząc w gęstym lesie, odnosi kontuzję nogi, co znacznie utrudnia dalszy marsz. W końcu zapada zmrok i Tom postanawia przenocować w jakiejś szopie. Nad ranem kuśtyka szosą, podpierając się kijem. Na ostrym zakręcie o mało nie potrąca go Leanne Bossert, która swym nowym mercedesem zmierza do rodziców, do Kalifornii. On pomaga jej zmienić uszkodzone koło, ona proponuje, że go podwiezie w kierunku domu. W drodze zatrzymują się na kawę w przydrożnym barze, gdzie dochodzi do awantury z opryszkami, zaczepiającymi młodą, ładną dziewczynę. Tom i Leanne muszą uciekać, ścigani przez żądnych zemsty niebezpiecznych typków, i ulegają wypadkowi. Wprawdzie sami wychodzą z opresji bez szwanku, ale samochód nie nadaje się do dalszej jazdy. Nie przejmując się takim obrotem sprawy, resztę drogi przez kilka stanów Leanne planuje pokonać autostopem. Tom, który z wzajemnością polubił sympatyczną dziewczynę, decyduje się towarzyszyć jej w podróży. Przy okazji chce odwiedzić w Monterey swoją pierwszą miłość, Veronikę, której nie widział od 55 lat, a która napisała ostatnio do niego list na poste restante, chcąc nawiązać z nim kontakt. Podczas gdy policja prowadzi poszukiwania starszego mężczyzny, a jego rodzina odchodzi od zmysłów, Tom autostopem przemierza kraj, odzyskując radość życia i energię. Daleka podróż bardzo zbliża Leanne i starszego od niej o pół wieku mężczyznę, nawiązuje się między nimi nić porozumienia. Dowcipkują, przekomarzają się, rozmawiają o trudnych sprawach, sensie istnienia, przyjaźni, miłości i stosunku do swoich bliskich. Choć Tom ma grubo ponad siedemdziesiątkę na karku i spory bagaż życiowych doświadczeń, okazuje się, że i on może się wiele nauczyć od swej młodziutkiej towarzyszki podróży.