Zrealizowana z epickim rozmachem historia Aleksandra Wielkiego, od jego narodzin w roku 356 p.n.e. do nagłej śmierci w 323 roku p.n.e. Aleksander, syn Filipa II i pięknej Olimpias, ma zapisane w przepowiedni krótkie życie i nieśmiertelną chwałę. Jego ojciec, król Macedonii, ingeruje w wewnętrzne sprawy Grecji, dążąc do zjednoczenia. W zwycięskiej bitwie pod Cheroneją Aleksander ratuje mu życie. Kiedy jednak Filip rozwodzi się z Olimpias i poślubia kuzynkę generała Attalusa, zostaje podstępnie zasztyletowany z polecenia byłej żony. Po śmierci ojca 20-letni Aleksander kontynuuje jego politykę. Zostaje wybrany naczelnym wodzem wyprawy przeciw Persom. Pierwsze triumfy odnosi nad rzeką Granikos. Udaje mu się przekroczyć góry Taurus i jesienią pod Issos pokonać Dariusza III. Kierując się na południe, podbija fenickie miasta, zajmuje Egipt. W bitwie pod Gaugemela ostatecznie pokonuje armię perską i po śmierci Dariusza III ogłasza się jego następcą. Wiosną 327 roku rusza na podbój Indii. Mimo zwycięstw w Pendżabie, zmuszony jest, wobec oporu żołnierzy macedońskich, do odwrotu. Umiera w wieku 33 lat w Babilonie. Historia życia Aleksandra Wielkiego i jego licznych podbojów, to historia rozdarcia wewnętrznego między poczuciem boskiej mocy a świadomością przepowiedzianej wczesnej śmierci. Reżyser Robert Rossen zdobył pochwały za realistyczne sekwencje batalistyczne, chociaż cały film krytyka przyjęła raczej powściągliwie. Tytułową rolę zagrał jeden z największych gwiazdorów powojennego kina, 31-letni wówczas Richard Burton.