Komedia z gatunku kina drogi, której bohater, pod pretekstem poszukiwania swoich biologicznych rodziców i własnej tożsamości, próbuje uciec od dorosłości i odpowiedzialności za własną już rodzinę. Pod wpływem przeżytych wydarzeń uświadomi sobie wreszcie, co i kto jest dla niego naprawdę ważne, inaczej spojrzy na swoich bliskich i siebie samego. Mel Coplin mieszka z żoną Nancy i czteromiesięcznym synkiem w Nowym Jorku. Jest entomologiem, ma ciekawą pracę. Żona go kocha i bardzo się stara obudzić w mężu dawne zainteresowanie nią i seksem. Pogrążony w depresji Mel myśli jednak głównie o tym, jaki jest nieszczęśliwy. Jego stanem martwi się nie tylko Nancy, ale również nadopiekuńczy przybrani rodzice. Kiedy więc Mel dochodzi do wniosku, że jedynym sposobem na przełamanie kryzysu jest odszukanie biologicznych rodziców, dotychczasowi opiekunowie wpadają w popłoch. Obawiają się, że zostaną odrzuceni, że na marne pójdą lata, jakie poświęcili synowi. Mel jest jednak zdecydowany za wszelką cenę zrealizować swój pomysł. W poszukiwaniach ma mu pomóc Tina Kalb, atrakcyjna pani psycholog zatrudniona w agencji, poprzez którą Mel został kiedyś adoptowany. Na potrzeby swojej pracy naukowej Tina zamierza sfilmować spotkanie Mela z jego biologicznymi rodzicami. Mel i Nancy oraz ich synek wyruszają więc w towarzystwie Tiny do San Diego, gdzie zgodnie z informacjami z agencji mieszka matka Mela, Valerie Swaney. Jej piękny dom i serdeczne przyjęcie robią wrażenie na Melu zachwyconym swoją rodzicielką. Szybko jednak okazuje się, że nastąpiła pomyłka i Coplinowie wraz z Tiną przenoszą się ze słonecznej Kalifornii do zimnego Michigan, gdzie mieszka niejaki Fritz Boudreau, były harleyowiec, który ma być ojcem Mela. I tym razem informacja jest niezbyt dokładna: Boudreau to jedynie były kochanek matki Mela. Poznani przy okazji dwaj agenci federalni: Paul i Tony (dawny kolega Nancy ze szkoły średniej) dołączają do Coplinów i Tiny. Już w szóstkę towarzystwo rusza do Nowego Meksyku, gdzie ponoć mieszkają Mary i Richard Schlictingowie, prawdziwi rodzice Mela. Po drodze między Nancy i Tonym odżywa młodzieńcza fascynacja, a Tina próbuje uwodzić Mela. Wreszcie wszyscy docierają do domu Schlictingów. Ci okazują się bardzo nietuzinkowymi rodzicami, a żywym dowodem na “nieszablonowość” ich metod wychowawczych jest ich młodszy syn, Lonnie. Mel powoli uświadamia sobie, że adopcja to nie największe nieszczęście, jakie może człowieka w życiu spotkać.