Historia tego filmu zaczęła się od krótkiego opowiadania, które pisarz Paul Auster opublikował w bożonarodzeniowym wydaniu “New York Timesa”. Opowiadanie przeczytał Wayne Wang, urodzony w Hongkongu, ale wykształcony i mieszkający w USA reżyser (”Chińska szkatułka”, “Pokojówka na Manhattanie”). Zachwycony historią, postanowił spotkać się z Austerem, który urzekł go tak samo jak jego tekst. Zdecydowali, że zrobią razem film. “Dym” okazał się dziełem niezwykłym, przez wielu uważanym dziś za kultowe: nieśpiesznym, ciepłym, troszkę filozofującym, ironicznym i zarazem wzruszającym. Nie akcja jest w nim najważniejsza, lecz atmosfera i wszystko to, co można wyczytać gdzieś między wierszami, co wynika z drobnych gestów, spojrzeń, uśmiechów bohaterów. To opowieść o wartości przyjaźni, o potrzebie czynienia i odnajdywania w innych dobra, ale także o tym, że warto zwolnić, zatrzymać się w codziennym pędzie, żeby przyjrzeć się otaczającej nas rzeczywistości i ludziom, poczuć smak życia - niekoniecznie szczęśliwego, bogatego czy niosącego sukcesy, ale stanowiącego wartość samą w sobie. “Dym” uhonorowano Srebrnym Niedźwiedziem - Nagrodą Specjalną Jury na festiwalu w Berlinie w 1995 r. Gorące przyjęcie filmu i przyjaźń, jaka zawiązała się między Wangiem i Austerem w trakcie jego realizacji, sprawiły, że reżyser i scenarzysta zaraz po zakończeniu prac nad “Dymem” nakręcili razem kolejny obraz - “Brooklyn Boogie”. Akcja filmu rozgrywa się w Brooklynie - jakby nieco prowincjonalnym, mocno zróżnicowanym etnicznie, z dominującą niską zabudową i licznymi parkami. Auggie Wren, mężczyzna w średnim wieku, prowadzi tam od lat sklepik tytoniowy. Nie dorobił się majątku, ale ma grono stałych klientów. To właśnie ten sklepik jest centralnym punktem filmu, tam krzyżują się drogi bohaterów, tam prowadzi się niby zdawkowe, a przecież istotne rozmowy. Do sklepu Auggiego regularnie zagląda pisarz Paul Benjamin, samotny i cierpiący na brak weny od czasu, gdy jego ciężarna żona zginęła przypadkowo w ulicznej strzelaninie. Auggie, urodzony gawędziarz, oprócz swojej pracy ma także specyficzne hobby: codziennie rano od lat fotografuje ulicę, przy której stoi jego sklep, dokumentując zachodzące na niej zmiany, które tylko on zdaje się dostrzegać. Swój album z fotografiami pokazuje pewnego dnia przyjacielowi. Paul ze zdziwieniem zauważa na jednym ze zdjęć swoją zmarłą żonę. Gdy później zamyślony wędruje ulicą, o mało nie wpada pod koła nadjeżdżającej ciężarówki. Życie ratuje mu murzyński nastolatek, Rashid. Chłopak uciekł ze swojej dzielnicy w obawie przed ścigającymi go gangsterami, których przypadkowo rozpoznał w trakcie dokonanego przez nich napadu i którym zabrał zrabowane pieniądze. Paul oferuje Rashidowi nocleg w swoim mieszkaniu, nie wiedząc, że chłopak jest ścigany i że pragnie odnaleźć swojego ojca, Cyrusa, który porzucił go po tragicznej śmierci matki Rashida. Z kolei Auggie daje chłopakowi pracę w swoim sklepie. Pechowy nastolatek naraża go niechcący na spore straty finansowe. Chcąc naprawić szkody, oddaje Auggiemu pieniądze gangsterów. Auggie nie zatrzyma ich jednak dla siebie. Gdy do jego sklepu zawita po wielu latach dawna kochanka, Ruby, prosząc o pomoc w ratowaniu córki narkomanki, Auggie odda jej całą sumę - 5 tys. dolarów, choć nawet Ruby nie ma pewności, czy Felicity jest naprawdę córką Auggiego. Gangsterzy poszukujący Rashida trafiają w końcu do mieszkania Paula, domagając się wydania chłopaka i forsy. Nie mogąc samemu ratować pisarza, Rashid wzywa policję, Paul wychodzi więc ze spotkania z bandytami tylko trochę poturbowany. Tymczasem Rashid odnajduje wreszcie ojca, prowadzącego warsztat samochodowy na obrzeżach miasta i mającego już nową rodzinę. Nastolatek nie ma jednak odwagi powiedzieć Cyrusowi prawdy o sobie. Nakłaniają go do tego dopiero Auggie i Paul. Pod wpływem przeżytych wydarzeń Paul wreszcie przełamuje wewnętrzną blokadę i znów zaczyna pisać. Dostaje nawet zlecenie z prestiżowego “New York Timesa” na opowiadanie bożonarodzeniowe. Nie ma jednak dobrego pomysłu. Z pomocą przychodzi mu niezawodny sklepikarz-gawędziarz i tak powstaje “Bożonarodzeniowa opowieść Auggiego Wrena”.