Stanisław Dygat, współautor scenariusza i autor powieści “Dworzec w Monachium”i “Karnawał”, które wraz z wątkami zaczerpniętymi z “Jeziora Bodeńskiego” złożyły się na scenariusz “Palace Hotel”, nie doczekał premiery tego filmu. Co prawda “Palace Hotel” zrealizowany został już w roku 1977 (Dygat zmarł rok później), ale sześć lat przeleżał na półce. A po jego pierwszej projekcji w roku 1983 właściwie nikt nie potrafił odpowiedzieć, co skłoniło cenzorów do wstrzymania jego rozpowszechniania. Bohater filmu, reżyser Władysław Lenka, we wrześniu 1939 roku uratował z pośpiesznie opuszczonej i ograbianej ambasady francuskiej tajemniczą walizkę. Mimo że od zakończenia wojny upłynęło już wiele lat, Lenka stara się dotrzeć do właściciela owego bagażu. Uważa, że zwrot walizki nieznanemu cudzoziemcowi nie tylko obali nieprzychylne sądy o Polakach, ale także pozwoli mu symbolicznie uwolnić się od balastu historii. Właściciela odnajduje dopiero w Berlinie Zachodnim podczas festiwalu filmowego. Misję Lenki uważa on za dawno zakończoną i proponuje wyrzucenie walizki. Film Ewy Kruk nie otrzymał zbyt wielu pozytywnych recenzji, w niektórych udowadniano, że “Palace Hotel” to wymowny przykład na to, że proza Stanisława Dygata jest wybitnie niefilmowa, pojawiły się także głosy, że film się po prostu zestarzał. Zgodnie jednak podkreślano znakomitą kreację Zdzisława Wardejna w roli Ignaca.