Niespełna dwa i pół stulecia temu kamieniołom w Solnhofen w Niemczech ujawnił ślady pradawnego stworzenia. W wapiennej skale zdumieni robotnicy ujrzeli szkielet nieznanego zwierzęcia. Jedni myśleli, że to nietoperz, inni rozpoznawali kości jako szczątki kaczki. Podejrzewano, iż skrzydła istoty czyniły ją zdolną pływać pod wodą. Pierwszą próbę rozwikłania zagadki podjął francuski badacz Georges Cuvier. Ujrzawszy rysunki niezwykłego szkieletu ogłosił, że należał on do nieznanego dotąd zwierzęcia. Cuvier nazwał je pterodaktylem, ?skrzydłopalcym?. Wkrótce nauka musiała przyjąć do wiadomości, że miliony lat przed pojawieniem się człowieka istniały pterozaury, latające gady. Według badaczy pterozaury pojawiły się na naszej planecie mniej więcej 220 milionów lat temu i szybko opanowały całą Ziemię, podbijając wszystkie kontynenty. Podlegały przemianom ewolucyjnym, które wykształciły wielość form latających gadów. Niektóre były niewielkie, inne, takie jak quetzalcoatl były prawdziwymi olbrzymami. Skórę jednych porastała sierść, innych ? dziwaczne narośle. Różniły się długością ogonów, obecnością lub brakiem uzębienia, kształtem kości. Przez wiele lat uczeni uważali, że były zdolne jedynie do szybowania. Ostatnio badacze zmienili zdanie. Pterozaury doskonale opanowały sztukę aktywnego latania, korzystając z niej podczas zdobywania pokarmu. Wśród latających gadów znaleźli się zarówno padlinożercy, jak i wytrawni łowcy. Zwierzęta te najczęściej polowały w pobliżu wód, nad rzekami, jeziorami, brzegami mórz, a ich pokarm stanowiły głównie ryby. Musiały jednak czasem lądować, na ziemi zaś były niemal bezbronne. Natrafiono na wiele śladów, że między pterozaurami a ich lądowymi kuzynami, dinozaurami, dochodziło do walk. W jaki sposób latały te gady? W jaki sposób powstawała siła nośna, jaki był kształt i konstrukcja skrzydeł? Skrzydła pterozaurów różnią się od skrzydeł innych latających kręgowców, ptaków i nietoperzy. Powierzchnie lotne wsparte są na bardzo wydłużonym palcu serdecznym. W latach 80. tajemnicę lotu quetzalcoatla próbował poznać Paul MacReady, konstruktor pierwszego mięśniolotu, który pokonał kanał La Manche. Obecnie wysiłek zbadania w jaki sposób gady opanowały przestworza podjął zespół konstruktorów z Uniwersytetu Stanforda. Pod kierunkiem profesor Margot Gerritsen naukowcy próbują zbudować model, dzięki któremu po milionach lat pterozaur znów wzbije się w powietrze.