Nieśpieszna, zarysowana delikatną kreską opowieść o narodzinach miłości między dwojgiem ludzi, których dzieli różnica kilkudziesięciu lat, ale łączy spory życiowy bagaż. Ona zakochuje się po raz pierwszy naprawdę, on - zapewne po raz ostatni, lecz oboje tak samo pragną szczęścia. Ona ma rysy Sally Field, dla której był to trzeci film zrealizowany pod okiem Martina Ritta (wcześniejsza “Norma Rae” przyniosła jej Oscara), on to bardzo przystojny mimo upływu lat James Garner, którego widzowie pamiętają m.in. z “Victor/Victoria”, “Popierajcie swojego szeryfa” czy “Chłopców”, i któremu rola Murphy’ego przyniosła zasłużoną nominację do Oscara. 33-letnia Emma Moriarty przybywa z 12-letnim synem Jake’em do małego miasteczka Eunice w Arizonie. Osiedla się na porzuconej, zaniedbanej farmie, gdzie chce zapomnieć o niedawnym rozwodzie i zająć się trenowaniem koni. Doprowadza zapuszczone domostwo do porządku, zapisuje syna do szkoły i powoli próbuje rozkręcić interes. Podczas jednej z wizyt w miasteczku poznaje wdowca Murphy’ego Jonesa, właściciela miejscowej apteki, oryginała, który z ironicznym dystansem podchodzi do siebie i życia. Jego dumą jest zachowany w idealnym stanie samochód z 1930 r., który Murphy, wbrew przepisom, uparcie parkuje naprzeciw wejścia do swojej apteki, bez szemrania płacąc mandaty. Interesy Emmy nie układają się najlepiej. Bank odmawia jej pożyczki, pieniędzy nie chce jej też pożyczyć Murphy, choć kredytuje wielu innych swoich klientów. Kupuje jednak pięknego konia i oddaje go na “naukę” do Emmy, z podziwem obserwując efekty końskiej edukacji. Niestety, wkrótce Emma ulega wypadkowi samochodowemu i znów wpada w finansowe tarapaty. Murphy odwiedza ją w szpitalu i dodaje otuchy. Po powrocie na rancho Emma zastaje tam swojego byłego męża, Bobby Jake’a, uroczego lekkoducha, który twierdzi, że nadal ją kocha i chciałby naprawić dawne błędy. Ku radości syna Emma przyjmuje go pod swój dach, zagania do pomocy w gospodarstwie, ale konsekwentnie odmawia wpuszczenia do sypialni. Nadal też widuje się z Murphym, który jest coraz częstszym gościem na ranchu. Na przyjęciu urodzinowym Murphy’ego (który uparcie odmawia wyjawienia, ile ma lat) obaj mężczyźni nie kryją wzajemnej zazdrości o Emmę. Widząc, że sytuacja staje się coraz bardziej napięta, Emma prosi w końcu byłego męża, by opuścił jej dom. W słuszności tej decyzji utwierdza ją wizyta młodej dziewczyny, Wandy, która przyjechała za Bobbym z dwójką jego dzieci. Emma przekonuje Bobby’ego, że najwyższa pora, by się wreszcie ustatkował i wziął odpowiedzialność za swoją nową rodzinę. Sama jedzie do Murphy’ego, by opowiedzieć przyjacielowi o wydarzeniach ostatnich dni i usłyszeć jakieś pokrzepiające słowo. Ale tym razem zamiast dobrej rady Murphy ma dla niej wyznanie miłości.