Od półtora stulecia nie odnawiano Wielkiego Pałacu Kremlowskiego z salami Aleksandrowską, Andriejewską i Gieorgijewską, z przedsionkami, kompleksem restauracyjnym, systemem łączności, ciepłownią i węzłem klimatyzacyjnym. Renowacją zabytku - chwalił się Paweł Borodin, szef prezydenckiego Zarządu Gospodarczego - zajmowało się 150 firm, w tym wiele zagranicznych. Na Kremlu pracowało czternaście tysięcy ludzi, a materiały, sprzęt i wyposażenie przybywały do Moskwy na pokładach 32 wielkich transportowców Ił 76! Imponującej skali bardzo kosztownych i skomplikowanych prac dorównywała, jak się wkrótce okazało, równie gigantyczna korupcja. Z państwowego budżetu wyciekły setki milionów dolarów, załamał się kurs rubla. Nikt nie miał wątpliwości, że beneficjentami tego “przekrętu” byli członkowie “Familii” - ludzie skupieni wokół ciężko chorego prezydenta Jelcyna. To oni: córka prezydenta Tatiana, jej przyszły mąż Jumaszew, oligarchowie Bieriezowski i Abramowicz sprawowali wówczas realną władzę. Wierzyli, że powołany na urząd premiera Jewgienij Primakow nie będzie wtykał nosa w “familijne” interesy. O dziwo, ów zaufany minister spraw zagranicznych i szef służb wywiadu zagranicznego zdystansował się od swych mocodawców i zarządził solidne śledztwo. Nic dziwnego, że nie zagrzał miejsca na premierowskim fotelu. Kolejny szef rządu Siergiej Stiepaszyn, choć lojalny, nie spełnił oczekiwań “Familii”. 9 sierpnia 1999 roku ów dostojnik obwieścił Radzie Ministrów, iż otrzymał od prezydenta Jelcyna podziękowania za dobrą pracę oraz dymisję. A pełniącym obowiązki premiera został sekretarz Rady Bezpieczeństwa Władimir Władimirowicz Putin. Niespełna rok później człowiek z cienia, aparatczyk średniego kalibru, były podpułkownik KGB, były zastępca mera Petersburga Anatolija Sobczaka, były zastępca szefa Zarządu Gospodarczego Kremla, Pawła Borodina, były dyrektor Federalnej Służby Bezpieczeństwa, wygrał wybory i objął urząd prezydenta Rosji. Jelcyn i jego rodzina, choć nie byli niepokojeni przez sądy i prokuratora, stracili wszelkie wpływy na Kremlu. Za to niektórzy członkowie “Familii”, zbyt pewni siebie, pragnący widzieć w Putinie uległego figuranta, zawiedli się srodze. Dawny protektor Putina, Borys Bierezowski, ścigany listem gończym musiał umykać z kraju. Wybory 2004 roku potwierdziły silną pozycję prezydenta. Władimir Putin zyskał 72 procent głosów i wygrał w pierwszej turze. Konstytucja zabrania mu ponownej elekcji. Czy bohater filmu spróbuje zmienić ustawę zasadniczą, czy też - wzorem poprzednika - wybierze i przygotuje swego następcę?