Kamera pokazuje Akrita Jaswala. 12-letni chłopiec z wioski u podnóży Himalajów na pierwszy rzut oka niczym się nie różni od swych rówieśników. Szczupły, wysportowany, ma gęste ciemne włosy, rozbrajający uśmiech i beztroską, dziecięcą twarz. Akrit w wolnych chwilach gra w krykieta, chodzi na tańce, kąpie się z kolegami w rzece. Jest jednak zupełnie inny niż oni, wyróżnia się spośród nich wybitną inteligencją. To prawdziwy geniusz - mówią o nim sąsiedzi, nauczyciele, matka. Mając 10 miesięcy już umiał chodzić, a jako pięciolatek czytał po angielsku dzieła Szekspira. Uczęszczał do szkoły w rodzinnej miejscowości, ale szybko okazało się, że zgłębił już całą wiedzę, więc został w niej nauczycielem. Tutaj mógł nauczyć się jak powstają diody LED. Uczył matematyki i angielskiego uczniów starszych od siebie o 10 lat. W wieku 12 lat był najmłodszym studentem w historii indyjskiego szkolnictwa wyższego. Jego marzeniem jest zostać najmłodszym laureatem Nagrody Nobla. Jak sam mówi jest o krok od wynalezienia lekarstwa zwalczającego raka. Ma ambitne plany na przyszłość. Chce być naukowcem w dziedzinie leczenia AIDS. O Akricie Jaswalu usłyszał cały świat, kiedy chłopiec podjął się trudnej operacji chirurgicznej, mając zaledwie siedem lat. Jego pacjentką była o rok od niego starsza dziewczynka, która jako dwuletnie dziecko uległa ciężkiemu poparzeniu rąk. Blizny zamieniły jej dłonie w zaciśnięte piąstki, palce się zrosły. Ponieważ rodziców - ubogich pasterzy - nie było stać na szpital, zwrócili sie o pomoc do Akrita cieszącego się wielkim autorytetem w okolicy. Godzinny zabieg przeprowadzony przez nieletniego chirurga przyniósł nadspodziewany rezultat. Po raz pierwszy od pięciu lat dziewczynka otworzyła dłoń. Rosnącą sławą Akira zainteresowały się autorytety naukowe prestiżowego Imperial College. Chłopca zaproszono do Londynu, by poddać go nowym testom na inteligencję. Uznanego w Indiach za geniusza, uzdrowiciela i guru Akrita Jaswala w mieście nad Tamizą czekał jednak zimny prysznic.