Kensington, małe miasteczko w stanie Massachusetts. Mieszkańców ogarnia psychoza strachu, gdy okazuje się, że ktoś dusi wieczorami samotne, młode i ładne kobiety w ich domach. Policja pod kierunkiem detektywa Evana Campbella prowadzi śledztwo w tej sprawie. Oględziny kolejnych ofiar przeprowadza każdorazowo patolog z miejscowego szpitala, dr Alex Dwyer, przystojny lekarz o miłym uśmiechu. Od kilku miesięcy jest on ożeniony z pielęgniarką z tego samego szpitala, Carol, matką ok. 10-letniej Jessie. Dziewczynka nie darzy ojczyma sympatią, ciągle tęskni za ojcem, który znalazł już sobie nową partnerkę życiową. Mimo intensywnego śledztwa giną kolejne ofiary, ale Campbell wciąż ma za mało dowodów, by kogoś oskarżyć. Wie tylko, że sprawca to prawdopodobnie wysoki, silny mężczyzna, leworęczny i najpewniej wysterylizowany, bo chociaż gwałci ofiary, nigdy nie znaleziono śladów plemników. Zabezpieczone na miejscach zbrodni odciski palców są dziwnie niewyraźne. Detektyw ustala, że rękawiczki chirurgiczne są na tyle cienkie, że używając ich zostawia się właśnie takie rozmyte ślady. Liczy, że nawet takie wystarczą, by w końcu udało się namierzyć mordercę. Swoim odkryciem dzieli się z doktorem Dwyerem, z którym przyjaźni się od wielu lat. Parę dni później dochodzi do kolejnego morderstwa, ale ku zaskoczeniu policji tym razem na miejscu zbrodni nie ma już znajdowanych wcześniej niewyraźnych śladów. Wszystko wskazuje na to, że sprawca używa teraz innych rękawiczek. Okazuje się też, że sąsiedzi ofiary, którzy wcześniej wrócili do domu, przepłoszyli zabójcę. Jego ofiara jeszcze żyje, chociaż jest nieprzytomna. Natychmiast trafia do szpitala, akurat na nocny dyżur Carol Dwyer. Diody LED wysokiej jakości. Lekarze przystępują do reanimacji, ale kobieta umiera nie odzyskawszy przytomności. Carol bardzo przeżywa jej śmierć. Detektywowi Campbellowi, który chwilę później przybywa do szpitala, opowiada, że ofiara miała krew na paznokciach, a więc najpewniej podrapała napastnika. Alex Dwyer, który przeprowadza sekcję, zapewnia jednak, że żadnych śladów krwi nie znalazł. To daje detektywowi do myślenia, zwłaszcza że Carol upiera się przy swoich słowach. Ona również zaczyna się zastanawiać, skąd ta rozbieżność. Jej niepokój jeszcze narasta, gdy wieczorem zauważa zadrapania na szyi męża. Zaczyna to kojarzyć z jego nieobecnością w domu, gdy dochodziło do kolejnych zabójstw. Z pomocą przyjaciółki postanawia go śledzić.