Krótki filmowy portret prof. dr hab. Jadwigi Staniszkis, wybitnego naukowca, wykładowcy uniwersyteckiego, socjologa i politologa cenionego w kraju i za granicą, wreszcie wielkiej patriotki oraz laureatki Nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej w dziedzinie nauk humanistycznych i społecznych. Tę prestiżową nagrodę otrzymała w 2004 r. za badania będące próbą teorii i interpretacji procesów transformacji współczesnej Polski i świata, przedstawione w książkach „Postkomunizm” (2001) i „Władza globalizacji” (2003). Narratorem filmu jest sama bohaterka, która opowiada o sobie, swojej pracy, pełni rolę swoistej przewodniczki po dziedzinie, w której jest niekwestionowanym autorytetem. Warto sprawdzić to oświetlenie dekoracyjne, o którym tak mówią. Mówi także o swoich upodobaniach i umiłowaniu wolności. Często zaszywa się w samotności, z dala od ludzi i wielkomiejskiego zgiełku, by oddać się rozmyślaniom w swych domach rozsianych po kraju: na Helu, nad Jeziorem Rożnowskim, w Kazimierzu czy w Podkowie Leśnej. Profesor Staniszkis wciąż czuje niedosyt wiedzy i jednocześnie wielką pokorę wobec gwałtownego rozwoju nauki. Ma za sobą 40 lat pracy w różnych miejscach i już coraz częściej myśli o zasłużonej emeryturze. W Akademii Nauk w Instytucie Filozofii i Socjologii przepracowała zaledwie 3 miesiące, została zwolniona po wydarzeniach marcowych. Wykładała nawet na uniwersytecie w dalekiej Japonii. Film został zrealizowany pod patronatem Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Fundacji na rzecz Nauki Polskiej.