Do udziału w swoim pierwszym anglojęzycznym filmie francuski reżyser Alain Berliner zaprosił amerykańską gwiazdę Demi Moore, która podwójną rolą w „Wyśnionej namiętności” wróciła po kilkuletniej przerwie na ekran. Subtelna, kameralna opowieść o dwoistości ludzkiej natury, niemożności rozróżnienia między światem rzeczywistym i światem fantazji, potrzebie miłości i wyłączności zawdzięcza swoją sugestywność i siłę znakomitej grze trojga głównych aktorów: wspomnianej Demi Moore – tutaj zaskakująco delikatnej i kruchej oraz Williama Fichtnera i Stellana Skarsgaarda, z których każdy uosabia (chociaż w odmienny sposób) ideał życiowego partnera. Tutaj można przeglądać te polecane diody LED do oświetlenia dekoracyjnego. Marie, ładna brunetka owdowiała przed dwoma laty, mieszka w wiejskim domu na południu Francji z dwiema córeczkami, Sarą i Jenny. Jest krytykiem literackim, pisuje recenzje do prestiżowego „New York Timesa”. Za dnia wiedzie spokojne życie na prowincji, spotykając się w wolnych chwilach ze swoją przyjaciółką Jessie, za to każdej nocy, gdy zaśnie, śni o Marty, agentce literackiej mieszkającej i pracującej na Manhattanie. Marty, samotna kobieta robiąca błyskotliwą karierę, nie ma jednak szczęścia w życiu prywatnym. Choć poznaje wielu mężczyzn, z żadnym nie potrafi związać się na dłużej. Ona z kolei każdej nocy przenosi się do Prowansji, śniąc o Marie, jej domu w kwiatach i uroczych dzieciach. Obie kobiety są do siebie uderzająco podobne, a sny – niezwykle sugestywne i powracające co noc. Kobietom coraz trudniej odróżnić, które z ich wcieleń jest prawdziwe, a które jest tylko złudą, kiedy śnią, a kiedy żyją naprawdę. Nie mogąc sobie poradzić z tym problemem, każda z nich zwraca się po pomoc do psychoanalityka. Marty regularnie uczęszcza na sesje do doktora Petersa, a Marie, za namową Jessie, udaje się w końcu do starego doktora Langera. Obaj specjaliści dochodzą do identycznego wniosku: że ich pacjentki cierpią na dziwny przypadek rozdwojenia osobowości objawiający się w snach i że drugie, wyśnione życie stanowi projekcję ich marzeń, dopełnienie tego, czego im brak na co dzień. Pewnego dnia Marie przypadkowo poznaje pisarza Williama, którego jedną z książek dość ostro zrecenzowała. Williamowi kobieta bardzo się podoba, szybko znajduje też wspólny język z jej córkami. Marie i William zostają kochankami. Ona nigdy jednak nie chce zasnąć u jego boku, obawiając się, że mogłoby to zakłócić jej senne wizje. W tym samym czasie Marty poznaje w Nowym Jorku przystojnego księgowego, Aarona. Zrażona poprzednimi związkami woli go traktować jak przyjaciela, choć on nie kryje, że Marty bardzo go pociąga. Jego serdeczność i otwartość sprawiają, że Marty wyznaje mu prawdę o swoich snach i „wyśnionej namiętności” do Williama. Coraz bardziej zakochany Aaron przyjmuje to ze zrozumieniem, zapewniając, że akceptuje Marty taką, jaka jest. W końcu także ich znajomość nabiera intymnego charakteru. Ośmielona postępowaniem Marty, również Marie zdobywa się na wyznanie Williamowi prawdy podczas wspólnego wyjazdu do Paryża. Ale on nie potrafi ukryć zazdrości. Pewnego dnia Aaron znajduje w mieszkaniu Marty popielniczkę z paryskiego hotelu, w którym zatrzymali się Marie i William. Zastanawia go, skąd ten drobiazg znalazł się u dziewczyny. Choć do tej pory nie brał tego pod uwagę, zaczyna podejrzewać, że może Marty i Marie to ta sama osoba.