Współczesna komedia z wartką akcją i znakomitą muzyką, pełna zabawnych pomyłek i gagów. Scenariusz zainspirowała autentyczna historia transferu amerykańskiego zawodnika do jednego z klubów sportowych w Polsce, opisana przez Leszka Konarskiego w “Przeglądzie Tygodniowym”. Absurdalna rzeczywistość PRL końca lat 80., oglądana oczami czarnoskórego Amerykanina, nabiera chwilami wręcz groteskowych kształtów. Humor filmu Pawła Karpińskiego zasadza się właśnie na zderzeniu polskiej codzienności z amerykańską pragmatyczną mentalnością. Cudzoziemiec, przyzwyczajony do normalnie fukcjonujących mechanizmów społecznych, nie jest w stanie niczego zrozumieć w naszym kraju, każda sytuacja jest dla niego dziwna. Główną rolę zagrał Okonu Ubanga Jones, aktor Royal Court Theatre, urodzony w Nigerii, wychowany w Nowym Jorku, występujący głównie w Londynie i Paryżu. Występ w “Czarodzieju z Harlemu” był jego największą wówczas rolą filmową, wcześniej grywał jedynie w epizodach. Bączek, prezes klubu sportowego “Stal” z Tczewa, jedzie do Nowego Jorku, skąd ma sprowadzić dobrego zawodnika, który uratuje klub przed wypadnięciem z ligi. Jego wybór pada na czarnoskórego Abrahama Lincolna, zwanego “Czarodziejem z Harlemu”. Na lotnisku w Warszawie delegacja klubu oczekuje przylotu Lincolna. Z powodu mgły samolot ląduje jednak w Gdańsku, skąd koszykarz próbuje samodzielnie dostać się do Tczewa. Tymczasem w Warszawie delegacja Stali Tczew gorąco wita i odwozi do hotelu czarnoskórego pastora Jeffersona. Ponieważ nikt z klubowej delegacji nie zna angielskiego, wyjaśnienie pomyłki zabiera sporo czasu. Błąkający się ulicami Tczewa Lincoln wzbudza sensację, ale z nikim nie może się porozumieć. Z pomocą przychodzi mu Monika, studentka anglistyki. Z niemałym trudem zawodnik dociera wreszcie do klubu. Swój pierwszy mecz rozgrywa podczas turnieju miast Tczew - Olsztyn. Reklama świetlna LED. Mimo protestów prezesa olsztyńskiego klubu, Strączka, przeciwko obecności Murzyna w drużynie przeciwników, mecz zostaje rozegrany. Czarodziej z Harlemu walnie przyczynia się do zwycięstwa Stali i w nagrodę otrzymuje pokój w “luksusowym” hotelu robotniczym. Powoli zaczyna rozumieć, że warunki, jakie mu zaoferowano, niezupełnie odpowiadają jego wyobrażeniom. Widząc swych polskich kolegów klubowych jeżdżących luksusowymi samochodami, żąda takiego samego dla siebie. Bączek obiecuje mu talon. Prezes Strączek, nie mając zamiaru znosić kolejnych porażek olsztyńskiego klubu, postanawia tymczasem porwać Lincolna i umieścić go w swojej drużynie.