Rok 1962. Do cukrowni w prowincjonalnym miasteczku Plichowie przyjeżdża na praktykę młody Kubańczyk Roberto Rojas. To niepokojące mieszkańców wydarzenie następuje w dniach “kryzysu kubańskiego”, kiedy to świat balansuje na krawędzi trzeciej wojny światowej. Tymczasem Jacek Bukała i jego koledzy zakładają pierwszy w okolicy zespół beatowy. Krystyna, siostra Jacka, a zarazem lokalna piękność, zakochuje się w Robercie. Trudno to znieść zadurzonemu w niej Łukaszowi, tłumaczowi cudzoziemca. Krystyna, chcąc pozbyć się Łukasza, oskarża go o rzekome szpiegostwo na rzecz USA, przez co wpędza chłopaka w kłopoty. Makrofotografia. Pomimo niegodnego postępku i tak nie udaje się jej zatrzymać egzotycznego przybysza: Roberto niebawem wyjeżdża do ojczyzny. Powód: zaostrzająca się sytuacja międzynarodowa i coraz realniejsza groźba wojny. Krystyna boleśnie przeżywa stratę ukochanego. W dodatku ma duże wyrzuty sumienia z powodu niesłusznego oskarżenia Łukasza. Wreszcie przełamuje się i wyraża skruchę, co wykorzystuje Łukasz, doprowadzając do ślubu. Ku uldze mieszkańców niebezpieczeństwo wojny zostaje zażegnane. W miasteczku odbywa się festyn, na którym występuje też nowo powstały zespół beatowy. “O rany, nic się nie stało!!!” to debiut fabularny Waldemara Szarka. Film utrzymany jest w konwencji paradokumentu, co podkreślają wmontowane w całość fragmenty kronik z lat sześćdziesiątych oraz czarno-białe zdjęcia. Niespieszną narrację często ubarwia muzyka, od pieśni zespołu “Śląsk” po rodzimy “big beat” spod znaku Karin Stanek.